کاخ دلما باغچه

استانبول شهری است که بر روی هفت تپه و در محل تلاقی دو قاره آسیا و اروپا واقع شده است. این شهر با توجه به موقعیت استراتژیک از دوران باستان تا کنون، اقامتگاه اقوام مختلف و شاهد فراز و نشیب حکمرانان، سلاطین و پادشاهان گوناگونی بوده است که این شهر را بعنوان مقر حکومت خود انتخاب نموده بودند. براین اساس و بدلیل وجود کاخ های سلاطین مختلف در آن، به شهر استانبول عنوان "شهر کاخها" نیز اطلاق می شود. کاخ دلماباغچه یکی از این کاخها و شاید نفیس ترین و لوکس ترین آنها است. این کاخ یکی از جذاب ترین کاخ های جهان است که در قرن نوزدهم و در دوران امپراتوری عثمانی، در مساحت 110 هزار متر مربع ساخته شده است. موقعیت مکانی این کاخ، در امتداد ساحل تنگه بسفر در بخش اروپایی، بین بندرهای بشیکتاش و کاباتاس می باشد. 
کاخ دلماباغچه، نمونه برجسته و مهمی از نمادهای شهری استانبول، بعنوان پایتخت امپراتوری عثمانی است، که علی رغم تأثیر گرفتن گسترده از رویکردهای زیبایی شناختی معماری اروپایی، واجد بسیاری از ویژگی های معماری عثمانی نیز می باشد و با وجود اینکه طراحی این کاخ با اقتباس از خانه های سنتی ترکی در مقیاس عظیم انجام شده (با دیوارهای داخلی آجری، دیوارهای خارجی سنگی و کف های چوبی)، اما از منظر دیگر، کاخ دلماباغچه ترکیبی از بسیاری از سبک های معماری اروپایی است. کاخ دولماباغچه دارای 285 اتاق، 44 سالن، 68 توالت و 6 حمام ترکی است و 14 تن طلا برای تزئین سقف در قالب برگ های طلا استفاده شده است. برای این کاخ 131 فرش دستباف ابریشمی در شهر هرکه  بافته شده و لوستر کریستال این کاخ، که هدیه ملکه ویکتوریای انگلیس است، با 750 لامپ و وزن 4.5 تن بزرگترین لوستر جهان است.
دلما باغچه در زبان ترکی به معنای "باغ پر شده" است. محل ساخت این کاخ یکی از خلیجهای طبیعی تنگه بسفر بوده که در هنگام تسخیر استانبول توسط عثمانی ها، مراسم جشن دریایی در این خلیج برگزار شده است. این خلیج در بخشی از دوران امپراتوری عثمانی، محل استقرار ناوگان دریایی این امپراتوری بود و دریاسالارهای عثمانی، کشتی های خود را در این خلیج لنگر می انداختند. با شروع قرن هفدهم میلادی، این بندر به مرور پر شد و به یکی از باغ های بی نظیر مجاور تنگه بسفر تبدیل گردید و با توجه به این تاریخچه، "دلما باغچه" نامیده شد. سی و یکمین سلطان امپراتوری عثمانی، عبدالمجید اول، در سال 1843 دستور ساخت کاخ سلطنتی در این نقطه از ساحل بسفر را صادر کرد و کاخ دلما باغچه طی 13 سال و با هزینه ای معادل با 35 تن طلا ساخته شد. هرچند که این کاخ شگفت انگیز قدرت و غنای سلاطین عثمانی را به نمایش می گذارد ولیکن در زمان ساخت برای خزانه داری عثمانی (که به دلیل بدهی خارجی، کاملاً خالی شده بود.)، هزینه ای کاملا غیرضروری محسوب می شد. 
کاخ دلماباغچه محل زندگی شش نفر از سلاطین امپراتوری عثمانی و خانه ریاست جمهوری ترکیه، در زمان آتاتورک (بنیانگذار جمهوری ترکیه) بوده است. همزمان با افتتاح این کاخ در سال 1856، مرکز اداری امپراتوری عثمانی از کاخ توپکاپی به کاخ دلما باغچه منتقل شد و این کاخ همچنین محل اقامت خصوصی سلطان عبدالمجید اول و خانواده اش گردید. پس از درگذشت عبدالمجید در سال 1861، سلطان عبدالعزیز، برادر و جانشین وی و همچنین جانشینش، سلطان مراد پنجم نیز در کاخ دولماباغچه زندگی کردند. این رویه در دوران حکومت سلطان عبدالحمید تغییر کرد و وی بعد از اقامتی کوتاه در این کاخ، در سال 1877، محل استقرار دولت عثمانی را به کاخ ییلدیز منتقل نمود. در دوران حکومت 2 سلطان آخر امپراتوری عثمانی، سلطان محمد پنجم و سلطان محمد ششم، قصرهای دولماباغچه و ییلدیز به صورت همزمان مورد استفاده قرار گرفتند. 
پس از اعلام جمهوری ترکیه در سال 1924، کاخ دولماباغچه توسط آتاتورک به عنوان خانه ریاست جمهوری مورد استفاده قرار گرفت و وی برخی از کارهای بسیار مهم خود را مانند معرفی الفبای جدید را در این محل انجام داد. آتاتورک همچنین آخرین سالهای خود را در دولماباغچه گذراند. وی در تاریخ 10 نوامبر 1938 پس از سپری نمودن یک دوره طولانی بیماری، در این کاخ درگذشت. به احترام وی ، تمام ساعتهای کاخ دلما باغچه در ساعت 09:05 که زمان درگذشت وی می باشد متوقف شده اند. پس از درگذشت آتاتورک، کاخ دلماباغچه به موزه تبدیل شد و امروز تمام بخشها و واحدهای آن مرمت شده و برای بازدید عموم باز می باشند.