منطقه مال تپه

مال تپه (به معنای تپه ای که در آن گنج و یا طلا انباشته شده) یکی از مناطق شهری استانبول می باشد که در جنوب بخش آسیایی آن واقع شده است. همسایگان این منطقه از شمال غرب کادیکوی، از شمال آتاشهیر، از شمال شرق سنجاق تپه و از شرق کارتال می باشند. مال تپه از جنوب دارای نوار ساحلی با دریای مرمره است. مساحت آن 53.06 کیلومتر مربع و طبق آمار سال 2020 دارای 515.021 نفر جمعیت است. این منطقه در سال 1992 با جدا شدن از مناطق کارتال به یک منطقه مستقل تبدیل شده ولیکن محدوده کنونی این منطقه پس از جدا شدن برخی مناطق از آن و براساس اصلاحات ساختار اداری استانبول در سال 2009، معین شده است.
منطقه مال تپه دارای یک خط ساحلی 7 کیلومتری با دریای مرمره است. ارتفاع زمین در این منطقه از صفر در کناره ساحل دریای مرمره آغاز و با شیب ملایم به سمت شمال ادامه می یابد به نحوی که ارتفاع از سطح دریا در بخش شمالی این منطقه تا 440 متر افزایش می یابد. بلندترین نقطه منطقه، کوه کاییس است. منطقه مال تپه دارای خاک حاصلخیزی بوده و مناطق غیر جنگلی در آن پوشیده از پوشش گیاهی می باشد ولیکن امروزه، باغ های انگور، مزارع، مراتع و جنگل های سبز اطراف دامنه تپه ها کاهش یافته و محل استقرار منازل مسکونی، کارگاه ها و کارخانه ها گردیده است.
تاریخ زندگی در منطقه مال تپه به دوران امپراتوری بیزانس می گردد. در آن دوران مال تپه، یک دهکده ساحلی کوچک بوده که با صومعه های فراوان توجهات را به خود جلب می نموده است. علاوه بر این بسیاری از محققان بر این باورند کاخ بریاس (یکی از مشهورترین کاخ های امپراتوری بیزانس) نیز در این منطقه وجود داشته و براساس متون تاریخی کاخ بریاس توسط باغ های بزرگ و آبراهه ها احاطه شده بوده و برمبنای یک فرضیه، نام گذاری این منطقه به نام مال تپه، بدلیل گنجینه آب های زیر زمینی آن بوده است. پس از یک دوره اشغال مال تپه توسط سلجوقیان و در ادامه بازپس گیری منطقه توسط بیزانسیان، مال تپه در هنگام فتح استانبول، به تصرف امپراتوری عثمانی در می آید. مال تپه در دوران امپراتوری عثمانی و با توجه به موقعیت استراتژیکش و استقرار پایگاه های ارتش عثمانی در آن، بیشتر مورد استفاده نظامی قرار می گیرد. با شروع قرن هجدهم، استفاده نظامی منطقه کم و با توجه به خاک حاصلخیز آن، باغداری و کشاورزی در آن رواج پیدا می نماید. کلیه بناهای منطقه مال تپه در زلزله سهمگین سال 1509 به کلی ویران شدند و پایه های مال تپه امروزی، در قرن شانزدهم گذاشته شده است.
مال تپه در دوران معاصر (نیمه اول قرن بیستم)، بغیر از کاربردهای باغداری و کشاورزی آن، به عنوان مقصد تعطیلات آخر و تابستان جهت مرفهین شهرنشین استفاده می شد اما با آغاز دهه 70 میلادی و ساخت اولین پل استانبول بر روی تنگه بسفر، تردد و رفت و آمد به این منطقه افزایش یافت و با توجه به ارزانی زمین و مسکن در آن، تبدیل به منطقه حومه ای و محبوب قشر متوسط پایین و کارگری گردید. این منطقه با توجه به واقع شدن بر روی گسل زلزله، در خلال زلزله سال 1999 به شدت آسیب دید که قیمت ملک در آن را به میزان قابل توجهی کاهش داد و لیکن امروزه با توجه به خط ساحلی طولانی، حمل ونقل عمومی نسبتا مناسب و مراکز اجتماعی، تفریحی و سرگرمی و علیرغم فاصله مال تپه از مرکز شهری استانبول و همچنین هشدارهای در معرض تهدید زلزله بودن منطقه مال تپه در آینده، بازار ساخت و ساز رونق گرفته و قیمت ها افزایش یافته است.
دسترسی منطقه مال تپه مناسب است و حمل و نقل در این منطقه از طریق بزرگراه ها، راه آهن و دریا تأمین شده است. بزرگراه دی 100 (امتداد اتوبان مشهور ای 5)، از این منطقه عبور نموده و خیابان ساحلی مشهور بغداد، که از کادیکوی شروع می شود، نیز در تمام طول ساحل منطقه مال تپه ادامه دارد و از راههای مهم حمل و نقل در این منطقه محسوب می گردد. این منطقه همچنین دارای خط متروی است که به کادیکوی متصل است و ساکنین می توانند از طریق این خط مترو به سایر مناطق استانبول دسترسی سریعی داشته باشند. از لحاظ حمل و نقل دریایی نیز، اتوبوس های موتوری از اسکله های مال تپه به جزایر پرنس و سایر مناطق ساحلی استانبول تردد روزانه دارند.