منطقه سلطان بیلی

 

سلطان بیلی یکی از مناطق شهری استانبول می باشد که در مرکز بخش آسیایی آن واقع شده است. همسایگان این منطقه از شرق و جنوب پندیک، از جنوب غرب کارتال و از غرب و شمال سنجاق تپه می باشند. مساحت آن 28.86 کیلومتر مربع و طبق آمار سال 2020 دارای 318.343 نفر جمعیت است. این منطقه در سال 1992 با جدا شدن از منطقه کارتال به یک منطقه مستقل تبدیل شده است.
منطقه سلطان بیلی به دلیل موقعیت خاص خود و واقع شدن در جاده ارتباطی بین استانبول و آناتولی در دوران باستان، دارای اهمیت استراتژیک بوده است. از آنجایی که مسیر اصلی حمل و نقل نظامی و غیرنظامی، بین دو قاره طرف آسیا و اروپا از این منطقه عبور می کرده، منطقه سلطان بیلی از اهمیت بالایی برخوردار بوده و وجود قلعه آیدوس در جنوب این منطقه، خود بیانگر این اهمیت می باشد. به بیان دیگر منطقه سلطان بیلی در ادوار تاریخ کلید دستیابی به استانبول بوده است و حتی در واقعه سقوط امپراتوری بیزانس و فتح استانبول توسط عثمانی ها، تصرف قلعه مذکور به عنوان یکی از کلیدی ترین فتوحات لشگر عثمانی به شمار می رود.
منطقه سلطان بیلی هم به مانند بسیاری از مناطق بخش آسیایی در دوران معاصر (نیمه اول قرن بیستم)، بیشتر بعنوان بخشی کم جمعیت با کاربری کشاورزی شناخته می شد؛ اما با آغاز دهه 70 میلادی و افتتاح پل بسفر در سال 1973 و پل سلطان محمد فاتح در سال 1988 و عبور بزرگراه ای 80 (تم) از وسط این منطقه، به یکباره با انفجار جمعیت مواجه گردید. تسهیل و افزایش تردد و رفت و آمد، این منطقه را با هجوم خیل عظیم کارگران مهاجر روبرو نمود و آپارتمان های ارزان قیمت، جایگزین مزارع کشاورزی گردید و منطقه از یک دهکده کوچک به بافت شهری حومه نشین و محل سکونت طبقه کارگر، با فضایی محافظه کار و خانوادگی تبدیل شد. لازم بذکر است که مشابه منطقه پندیک با توجه به بافت متراکم کارگری و ترک نشین خود، منطقه سلطان بیلی مقصد مناسبی جهت خرید مسکن برای مهاجرین به حساب نمی آید و خرید ملک در این منطقه معمولا با رویکرد سرمایه گذاری میان مدت (5 تا 10 ساله) انجام می پذیرد.