برج گالاتا

برج گالاتا یکی از اصلی ترین نمادهای شهری استانبول است که با 67 متر ارتفاع (219 فوت) بر آسمان استانبول حکمرانی می کند. این برج با توجه به موقعیت محل احداث آن، به مناطق بی اوغلو و فاتح مشرف است و منظره ای عالی از شهر قدیمی و اطراف آن را ارائه می دهد. نورافشانی رنگارنگ برج گالاتا را می توان شبانه از سراسر شهر مشاهده نمود. بنای تاریخی برج گالاتا، در لیست بناهای تاریخی استانبول درج گردیده است. ضخامت دیوارهای آن 75/3 متر و قطر داخلی برج 8.95 متر و قطر بیرونی آن 16.45 متر است. وزن قلوه سنگ های استفاده شده در بدنه ساختمان حدود 10 هزار تن تخمین زده می شود. اعتقاد بر این است که نام برج، از کلمه gala گرفته شده است ، که در یونانی به معنی "شیر" است .
دقیقاً مشخص نیست که برج گالاتا چه زمانی ساخته شده است، اما توافق غالب بر این است که این برج بدوا در زمان سلطنت امپراتور بیزانس، ژوستینیان و در حدود سال 507 تا 528 میلادی با ساختاری چوبی به عنوان برج فانوس دریایی ساخته شده است. در آن زمان، بیزانسی ها از آن به عنوان "Megalos Pyrgos"  یا برج بزرگ یاد می کردند. پایان حیات برج به شکل اولیه آن، فاجعه آتش سوزی بود که در منطقه رخ داد و این بنا را کاملاً غیر قابل استفاده نمود.
اما در دوره جنوسی (زمانی که محله گالاتا یکی از مستعمرات جمهوری جنوا بود) برج شکل فعلی خود را پیدا کرد؛ وقتی تقویم ها سال 1348 را نشان می دادند، جنوسی ها برج را دوباره با استفاده از سنگ ساختند. این برج پس از ساخت وظایف دفاع از شهر (مانند دیده بانی) را عهده دار شد. پس از فتح استانبول در سال 1453 و آغاز امپراتوری عثمانیف در طول زمان کاربری برج به دفعات تغییر نمود. در قرن شانزدهم و در زمان سلطان سلیمان عثمانی، از این برج برای نگهداری زندانیانی که به کار در محوطه اسکله دریایی کاظم پاشا محکوم شده بودند، استفاده می شد. در اواخر قرن شانزدهم میلادی، با افزودن یک رصدخانه به آن، جهت ستاره شناسی مورد استفاده قرار گرفت اما در زمان سلطان مورات سوم بار دیگر به زندان تبدیل شد. 
با آغاز قرن هفدهم، این برج برای مدت کوتاهی بعنوان قرارگاه یک گروه نظامی عثمانی با نام مهتر مورد استفاده قرار گرفت ولیکن به دلیل چشم انداز عالی این برج نسبت به بخش تاریخی استانبول و امکان نظارت آن بر کل شهر (به دلیل موقعیت جغرافیایی آن) و به منظور تشخیص و آگاه سازی شهروندان از آتش سوزی، در سال 1717 به رصدخانه آتش تبدیل شد. این ساختمان دیدنی، در سال 1967 با تبدیل شدن به موزه؛ به بخش گردشگری وارد شد و امروزه، صرفا به عنوان یک جاذبه گردشگری عمل می کند. هر ساله هزاران بازدید کننده و گردشگر از سراسر دنیا از این برج دیدن می کنند تا بتوانند از بالای بالکن آن یک منظره دیدنی 360 درجه از استانبول را مشاهده نمایند. قسمت بالای برج امروزه شامل یک کافه، رستوران و یک کلوپ شبانه است. منطقه اطراف برج گالاتا، بعنوان مقصد محبوب مسافران داخلی و خارجی، سرشار از فروشگاه های خرید، رستوران ها و مکانهای دیدنی شهری است.
برج گالاتا پس از احداث ثانویه به دفعات مورد تعمیر و مرمت و تغییر شکل قرار گرفته است. در سال 1509، این برج به دلیل زلزله آسیب زیادی دید اما توسط معمار معروف عثمانی، حایرالدین، مرمت و بازسازی شد. در سال 1794 ، آتش سوزی برج را ویران کرد، اما مجددا در زمان سلطان سلیم سوم بازسازی شد و یک کامبا (طاقچه) نیز به اضافه گردید. به دنبال اثرات مخرب آتش سوزی دیگر در سال 1831، برج توسط سلطان محمود، با اضافه شدن دو طبقه دیگر و یک نوک مخروطی شکل، بازسازی شد.
برای برج گالاتا، درست مثل آب انبار یرباتان (باسیلیکا) و برج دختر، مردم استانبول افسانه هایی را خلق کرده اند. یکی از این افسانه ها، که پخش شدن گسترده آن به افزایش محبوبیت این ساختمان کمک کرد، در مورد ازدواج است. در گذشته در میان مردم این عقیده وجود داشت که اگر برای اولین بار با عشق خود به برج گالاتا بروید، حتما با آن شخص ازدواج خواهید کرد.
افسانه دیگری داستان عشق بین برج گالاتا و برج دختر را روایت می کند. طبق افسانه ها، برج دختر، که در وسط دریا از خلوتی خسته بوده، وقتی به شهر نگاه می کند، متوجه گالاتای برازنده شده و شیفته آن می شود. در آن زمان، هوانورد ومخترع افسانه ای عثمانی، هزارفن احمد چلبی، سفیر عشق دو برج می گردد. هزارفن چلبی از بالای برج گالاتا با بالهای متصل به بازو به سمت برج دختر پرواز می کند و پس از رساندن پیام (اشعار) عاشقانه برج گالاتا به برج دختر در میدان داعانجیلار در اسکودار فرود می نماید.